Meestal verwacht je dan kaart of foto met daarop een mooi landschap met molens of anderzins. Maar bij de Stichting 162 gaat het natuurlijk over spoorwegmaterieel. Met de nodige humor ontvingen wij vandaag deze groeten uit Den-Helder. Wat het voorstelt ? De verloren bouten van ons drijfwerk nadat wij een proefrit gemaakt hebben. Ze zijn weer gevonden, of beter gezegd ze zijn opnieuw aangemaakt door één van onze mensen. Pieter dank voor het mooie draaiwerk. We zullen de moeren voortaan wat beter vastzetten.
De laatste loodjes wegen bij ons niet het zwaarst maar het zijn er best nog wel wat. Wij laten ons niet kennen natuurlijk want de WD 33 / NS 162 komt af en wel voor 20 maart a.s. wanneer de loc op transport zal gaan naar het Spoorwegmuseum te Utrecht ivm de deelname aan de tentoonstelling Sporen naar het front ! Hulde aan de ploeg harde werkers. Vandaag is de laatste hand aan het remsysteem gelegd. Maar ook de brandstofleiding is gereed gekomen voor het zichtdeel. Met dank aan machinebankwerk specialist Pieter. Een mooi stukje werk. Wat rest is nu het herstel van de schroefkoppelingen die onder de cabinevloer de vulleiding verbinden met de brandstoftank.
Een goede samenwerking is volgens ons essentieel binnen de museumspoorwegwereld in Nederland. In het verleden heeft o.a. de SGB ons diverse keren geholpen en daarom wilden wij ditmaal graag aan een verzoek van hun zijde, om onze originele USATC buffers af te staan, gehoor geven. Hun drieassige stoomloc H.F.Enter stamt ook van het USA Transportation Corps net als onze goederenwagens. En diverse onderdelen waren in die tijd universeel, zoals buffers. Daar de H.F. Enter deze mist en men de loc straks, bij de indienststelling op 3 Mei, er zo origineel mogelijk uit wil laten zien, vroeg men ons de buffers uit te lenen. Feit is wel dat ze al 40 jaar voor zich uit hebben staan roesten en er een hoogstnoodzakelijke revisie doorgevoerd moet worden. Nu heeft de SGB reeds lang bewezen iets met oud spoorwegmaterieel te kunnen dus ook dit zal helemaal goed komen. Neemt niet weg dat wij gewaarschuwd werden om bij de demontage op te passen daar er geen borgplaat aan de achterzijde van de buffer aanwezig is en de buffer op spanning tegen de bufferbalk werd aangeschroefd. Dus eerst maar eens voorzichtig proberen door twee bouten weg te snijden en daarvoor in de plaats draadeinden te plaatsen. Dan de andere twee bouten weg halen en vervolgens de draadeinden rustig lossen. Al snel bleek dat door de roestvorming in de buffer de veerpakketten gefixeerd waren en geen enkele kant meer op wilden. Easy job dus. En dan is met behulp van het juiste til- en snijgereedschap een dergelijke demontage klus snel geklaard. In feite is met deze demontage het USATC goederenwagen project van start gegaan. Wij noteren dag 1 van de restauratie. Nog 44 werkdagen zullen volgen. Zoals eerder aangegeven duurde in 1944 de montage 45 minuten. Wij hebben ons gesteld om binnen 45 werkdagen de wagen in oude glorie te herstellen.
Dankzij onze sponsoren lukt het ons om de loc straks mooi te presenteren. Maar wat ook belangrijk is, is het schoonhouden van de vloer in het spoorwegmuseum. De glijlagers waar wij op staan hebben nu eenmaal de vervelende eigenschap om toch wat te lekken. En dus hebben wij van de fa. OpdenVelde wederom staalplaat in ontvangst mogen nemen en heeft de fa. Feld Carrosseriebouw uit Hoorn het plaatwerk zeer nauwkeurig gezet. Wij danken hen hartelijk voor de geboden hulp en net als al onze andere zorgvuldig uitgezochte bedrijven bevelen wij deze bedrijven van harte aan. Als u op de bedrijfsnamen klikt komt u direct op de desbetreffende bedrijfs websites.
De lijn op ! Dat is ons uiteindelijke doel. Dat we naar Hoorn zijn verhuisd en bij de SHM zijn ingetrokken heeft te maken het feit dat men een spoorlijn heeft die grote overeenkomsten vertoond met de friese lijnen van de NTM waar onze loc in de jaren 50 gereden heeft. De SHM bezit ook een mooie verzameling NTM en NS goederenwagens waardoor een authentieke trein en ditto rit gemaakt kunnen gaan worden in de nabije toekomst. Vandaag is eerste letterlijk stap op de lijn gezet. Uiteraard met een “angstloc” erbij. Je weet maar nooit. Het is net als de eerste stapjes van een klein kind. Het kan goed gaan maar het kind kan ook vallen en dan moet er hulp aan te pas komen. Maar de duimen op de foto van de week zeggen genoeg. De eerste test is geslaagd en naar tevredenheid verlopen van beider chefs werkplaats. De complimenten aan onze trouwe team van sleutelaars.
Hoewel niet echt meer van belang omdat we niet meer in het veld hoeven te tanken, is de brandstofleiding op de achterzijde van de cabine wel een karakteristiek van de WD / NS locomotief. Op deze werkdag is een goed begin gemaakt om daar vorm aan te geven. Naast het uitmeten op de loc is er een buigmal gemaakt om straks de nieuwe koperpijp te vormen. Om dat te kunnen doen moet de pijp gevuld worden met fijn zand en dient dus één zijde van de pijp goed gedicht te worden. Daartoe werd een koperen prop gedraaid die op de pijp werd gesoldeerd. De SHM is ons behulpzaam bij dit lastige klusje. Zij hebben vaker met dit bijltje gehakt zogezegd. Volgende week meer.
Bijna elke vrijdag wordt er nu ook gewerkt aan de WD 33 / NS 162. Naast het schilderwerk wordt er nog druk gesleuteld aan het remsysteem, met name aan het treinleiding remwerk dat nog niet nader getest was. Want naast de directe rem waarmee alleen de losse loc geremd wordt, heeft men in de NS tijd ook nog een treinrem ingebouwd. Dit om langere goederentreinen in bedwang te houden. Maar net als onze loc zijn ook de appendages oud. De treinremkraan zelf, een 5 standen Westinghouse remkraan, stamt nog uit het NS stoomtijdperk. En zoals eigenlijk de hele loc behoeven de appendages en alle koppelingen in de leidingen de nodige aandacht. Het is nog een flinke klus om minime lekkages helemaal goed te krijgen. Maar het gaat goed komen ! Onze techneuten zijn weerbarstig net als het huidige weer.
Van de MBS hebben wij een aantal typerende Amerikaanse aspotdeksels gekregen. Een royale gift waar wij heel erg blij mee zijn want dergelijke deksels ergens laten forceren uit een dik stuk plaatijzer zal niet meevallen zonder veel kosten te maken. Uitreraard hebben ze een bestemming maar daarover later meer.
Wij prijzen ons gelukkig mensen binnen de stichting te hebben die doordeweeks de mogelijkheid en tijd hebben om onderdelen te maken zodat op de zaterdagse werkdag voortgang geboekt kan worden. Zo werden vandaag de vilten afdichtingen voor de aspotten gemaakt uit een lap vilt van 2,5 cm dikte die wij onlangs hebben aangeschaft. Dmv een metalen houder worden deze ringen om de as geplaatst en tegen de aspot gemonteerd. Dit voorkomt straks een overmatig lekken van glijlagerolie uit de aspotten. Zeker met de tentoonstelling in het vooruitzicht willen wij de boel zo netjes mogelijk houden. Daarnaast worden op dit moment nog olielekbakken gemaakt bij de Fa. Feld carrosserie in Hoorn….just in case, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen betitelen.
