Ga naar de inhoud
De jaarlijkse interne medewerkersdag vandaag was gelijk aanleiding om een aanvang te maken met de instructie van onze eigen mensen m.b.t. de toegepaste techniek van de WD 70033 / NS 162. Het er aan bouwen vanaf tekening wil nog niet zeggen dat je misschien direct begrijpt waarvoor een onderdeel dient en wat voor functie het heeft in de praktijk. Ook het bedienen van de loc is nog een tweede hierin. Zo hebben wij het geluk dat één van onze medewerkers bij NedTrain instructeur is voor modern materieel en de stichting heeft aangeboden een cursus te maken die betrekking heeft op de techniek van onze locomotief. Hij heeft daarvoor PowerPoint presentaties in elkaar gezet, dit naast de nodige tekeningen die hij er ook nog voor maakte. Een heldere uitleg vandaag maakt dat wij terug mogen kijken op een hele mooie start van een nieuw onderdeel binnen onze stichting. Tevens presenteerde hij vandaag het concept instructieboek voor de serie NS 160-165. Dit helemaal conform de oude instructieboeken van de NS. Wij hopen dit tzt in een mooi authentiek ogend boekje te kunnen laten drukken.
OPROEP
Wij zoeken voor een nieuw project een vertaler Nederlands-Italiaans of iemand die het Italiaans als schrijftaal goed beheerst. Dit in verband met het vertalen van brieven en emails. Aanbiedingen graag richten aan ;
Bij tijd en wijle berichten wij over de voortgang in ons USATC wagen project. De restauratie vindt momenteel nog op bescheiden schaal plaats maar dat neemt niet weg dat het werk dat door onze mensen wordt gedaan alvast een geweldige indruk geeft van hetgeen u van ons mag verwachten. Hoewel het vrijwilligerswerk is, dienen wij voor sommige klussen gereedschappen te kopen. Zo werden voor de aanmaak van de nieuwe schroefkoppelingen, snijplaten aangeschaft die best heel kostbaar zijn. Mocht u ons werk waarderen en willen steunen dan zien wij u bijdrage graag tegemoet op onze rekening 5077728 t.n.v. Stichting 162 te Utecht. Vermeldt u daarbij “USATC project”. Wij danken u op voorhand voor uw bijdrage. Soms maken wij ook gebruik van bedrijven omdat wij niet altijd kunnen beschikken over sommige machinerieën. Eén zo’n bedrijf is Onderhoudsbedrijf Van der Kuijl in Den-Helder. Daar is het fraaie glanzende resultaat dat u op de foto ziet gemaakt. Als u op de foto klikt, krijgt u een Youtube filmpje te zien over het maakproces er van.
Er is mooi nieuws te melden over het USATC wagen project. Want deze week ontvingen wij beelden van de mallenmaker/gieter, de fa Nobe uit Doetinchem, die druk doende is om nieuwe USATC buffer mallen te maken. In samenwerking met de SGB hebben wij deze firma opdracht gegeven om een 12-tal USATC buffers te gieten. 4 voor onze USATC wagen en 8 voor de SGB (loc H.F.Enter en War flat). Wij hadden gehoopt elders gebruikte exemplaren te vinden maar helaas is ons dit niet gelukt. Zodoende is er gekozen om deze nieuwe te laten maken. Daar er geen bestaande gietmallen voorhanden waren moeten deze eerst opnieuw worden gemaakt. Ondanks dat ons budget voor het USATC project op dit moment te kort schiet, wilden wij dit aanbod, om dit gezamenlijk te realiseren, niet voorbij laten gaan. De totale kosten zijn echter niet gering. Daarom zijn wij enorm blij met een royale gift die wij afgelopen week spontaan van een weldoener mochten ontvangen. Bij deze danken wij de schenker hartelijk voor zijn bijdrage. Maar de gift dekt helaas bij lange na niet de lading, om het maar eens in goederentermen uit te drukken. U als lezer zou ons enorm helpen door bijvoorbeeld ook een buffer te “adopteren”. Elke bijdrage daarin is welkom uiteraard waarbij bedragen vanaf 500 euro straks bij gereedkoming, op gepaste wijze, vermelding op de wagen mogen rekenen.
PROEFRIT GESLAAGD !
Wij schrijven, op de kop af bijna 17 jaar later, een historische moment in ons logboek. Op 27 November 1996 werd de D2 (ex WD 70033 / NS 162) door ons uit het Belgische Aartselaer opgehaald. Bovenstaande foto van de hand van Marcel van Ee toont de aankomst van de volledig herstelde WD 70033 / NS 162 in Medemblik. Daarmee mag u concluderen dat de eerste grote proefrit geslaagd is. De voorzitter van de stichting (in ruitjas) onthaalde de ploeg met enige pakken “Roze Koeken”. Het symbool en de houvast in alle perioden voor deze ploeg noeste werkers.
Tegen 12:00 uur werd zonder enig probleem het einddoel gehaald. Of was er toch nog wel probleem ? Het bedienend personeel klaagde dat de cabineverwarming stuk was ! Laten we het er maar op houden dat er vroeger Stalen mannen en Houten rijtuigen waren (naar de titel van een boek van spoorweghistoricus Hans Kaas over de jaren 50 bij de Nederlandse Spoorwegen) en nu het omgekeerde verhaal een feit is. De loc zelf had minder moeite met alles. Met 10 rijtuigen en een totaalgewicht van 160 Ton kwam het totale treingewicht op 182 Ton. De sleep wagens bleek een peulenschil voor de machine want deze zet meer PK’s (nog echte oude paardekrachten !) op de rails dan in feite goed is voor het eigen gewicht. Dit betekende vandaag met de gladde rails dat het optrekken een ware uitdaging werd, een slippartij was al gauw aan de orde. Rijden op gevoel is de sleutel tot het goed bedienen van deze voormalige War Department loc. Ook de in-directe Westinghouse remkraan behoeft een soortgelijke behandeling. Eenmaal terug in Hoorn konden de felicitaties van onze gastheer, de SHM in ontvangst worden genomen.
Als straks het instructieboek van de loc klaar is en de loc is nagelopen op een enkel klein puntje, zal de loc op korte termijn worden aangemeld voor een definitieve toelating op de SHM-lijn. Daartoe wordt er een officiële proefrit gemaakt met een externe toezichthouder.
Vooralsnog kijken wij met een zeer tevreden gevoel terug op deze bijzondere dag c.q. mijlpaal.
De spanning steeg deze week naar mate de dag van de eerste grote proefrit dichterbij kwam. Morgen (vrijdag 22 November) is het dan eindelijk zo ver. Om 11:00 uur zal de WD 70033 / NS 162 met een trein vanuit Hoorn vertrekken en op pad gaan naar Medemblik waar deze rond 12:00 uur wordt verwacht. Daarom is door onze medewerkers deze week als op alles gezet om de loc perfect in orde te maken. Vandaag nog hebben twee van onze medewerkers extra tijd gestoken in de inbouw van de herstelde regelklep en zijn ook de V-snaren van de tweede compressor op de juiste spanning gebracht. Tijdens het proefdraaien bleek alles perfect te functioneren. Dat geeft de burger moed zo gezegd ! Verder zijn er nog wat kleinigheden afgerond, zoals het opnieuw plaatsen van een spie in de compressor aandrijving die wij eerder verloren waren en hebben de cabinedeuren een deurvergrendeling gekregen.
Er zijn niet veel zaken meer aan de WD 70033 / NS 162 die niet vervangen zijn. Maar zo bleek onlangs dat na een slordige 70 jaar dienst, de mahonie houten zittingen het voor gezien hielden. Eén van onze medewerkers was de onfortuinlijke die daar op hardhandige wijze achter moest komen toen hij letterlijk door één van de klapzittingen heen zakte tijdens een rit. Gelukkig hebben wij vakmensen om ons heen die ons helpen en ook sponsoren. Rein vd Heide, behorend tot de top van meubelmakers in Nederland, is zo’n iemand. Hij heeft voor ons nieuwe zittingen aangemaakt , uiteraard op zeer vakkundige wijze. Wij vermoeden zomaar dat deze mahoniehouten “luxe” zittingen wederom 70 jaar, zo niet 100 jaar, mee zullen gaan. Rein, namens de stichting onze hartelijk dank voor alle moeite !
Voor vrijdag a.s. staat er een grote proefrit naar Medemblik gepland (tijden helaas nog niet bekend) maar tot op heden vertikte de compressor regelklep goed te functioneren waardoor de geplande rit mogelijk in gevaar zou kunnen komen. Dankzij een archief document dat de fa Knorr-Bremse (voorheen Westinghouse) ons kon leveren is het één van onze medewerkers nu gelukt om de regelklep opnieuw af te stellen. De beproevingen gaven een meetbaar en zeer bevredigend resultaat. Wij zien de proefrit nu met vertrouwen tegemoet !
Restaureren brengt altijd een aantal moeilijkheden met zich mee. De periode waarin iets ontwikkeld en gebouwd is gaat uiteraard gepaard met de standaarden en waarden die er toen waren. Door ontwikkelingen of andere inzichten worden die waarden soms verlaten en komen er nieuwe standaarden. Daarnaast hebben continenten allemaal hun eigen standaarden ontwikkeld. Zo wordt in Amerika en Engeland nog altijd de inch maat gehanteerd (1 inch is omgerekend 2,54 cm). Onze Amerikaanse goederenwagens hebben liggers in U-vorm met de type aanduiding C9 (= 9 inch, zijnde 22,86 cm). Zo ook geldt dat voor verfsoorten. Elke fabrikant of organisatie, zoals het leger, kende zelf type aanduidingen toe aan de diverse verven en middelen daarmee samenhangend. Zo ontvingen wij deze week uit het Transportation Corps archief te Ft. Eustis / Amerika een kopie van het handboek m.b.t. het schilderen van het U.S. army spoorwegmaterieel. En het toeval wil dat wij via één van onze leger relaties een origineel blik cellulose verf ontvingen uit de jaren 40, gecodeerd “Olive Drab No. 3412”. Wij konden het niet laten om dan een model van een USATC boxcar te plaatsen op een kleurenstaal gemaakt met de verf uit het blik om te zien of de modelspoorfabrikant de echte kleur benaderd. Oordeelt u zelf. De kleur Olive Drab kent vele “legergroen” interpretaties horen wij vanuit diverse kringen dus wie zal ons gaan vertellen of deze kleur de authentieke is ?
